W Polsce występują trzy podobne gatunki chrobotków: leśny (Cladonia arbuscula), reniferowy (Cladonia rangiferina) i najeżony (Cladonia portentosa). Wszystkie są pospolite i występują na podobnych siedliskach. Chrobotek reniferowy ma pewne charakterystyczne cechy: podstawa podecjów jest jasnoszara, pokryta niewyraźnymi, rozproszonymi areolkami, górna część podecjów brązowieje, powierzchnia plechy jest jednolita, dopiero przy dużym powiększeniu widać na niej pilśń, podecja są silnie rozgałęzione, zakończenia gałązek wygięte są w jedną stronę, przeważnie poczwórne, rzadko pojedyncze.
Chrobotek najeżony tworzy najczęściej 3-dzielne rozgałęzienia, chrobotek leśny jest żółtoszary lub szarozielony.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie, Azji oraz na wielu wyspach. Szczególnie częsty jest na półkuli północnej, północna granica jego zasięgu sięga tutaj po Szetlandy, Grenlandię i północne wybrzeża Ameryki Północnej. W tundrze często zwartymi łanami zarasta duże powierzchnie. W Polsce jest pospolity na obszarze całego kraju.