Po otrzymaniu pracy w „Naszej Księgarni” redagowała w tym wydawnictwie od 1952 roku serię broszur dla dzieci „Poczytaj mi, mamo”. Zajmowała się pracą twórczą, pisząc powieści i sztuki teatralne, głównie dla dzieci i młodzieży. W latach 1960–1966 była członkiem Rady Repertuarowej przy Centrali Wynajmu Filmów. Od 1950 do 1983 była członkinią ZLP i ZAiKS.
22 października 1963 została odznaczona przez Jad Waszem medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Następnie 28 października 1963 posadziła wspólnie z Władysławem Bartoszewskim drzewko w imieniu „Żegoty” w Alei Sprawiedliwych w Jad Waszem. Specjalnie na ten wyjazd uchylono wobec niej zakaz wyjazdu za granicę. Do wsi Wilga w powiecie garwolińskim wyjeżdżała do domku letniskowego.
Rodziny nie założyła. Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Wawrzyszewskim (kwatera 5 D-10-11).
Upamiętnienie 11 maja 1996, w 90. rocznicę urodzin nadano imię Marii Kann Szkole Podstawowej nr 319 w Warszawie.
Niektóre ulice w miejscowości Wilga n. Wisłą otrzymały nazwy od tytułów książek Marii Kann.