Przebieg starcia Bitwę rozpoczął Alfons VIII, którego oddziały zaatakowały środek szeregów muzułmańskich. Mimo ostrzału przez łuczników an-Nasira, Europejczycy rozbili czoło jego armii. Z flank uderzyła berberyjska konnica kierując atak na oba skrzydła chrześcijan. Atak ten został odparty. Po upływie kilkunastu godzin szala zwycięstwa przechyliła się na stronę sprzymierzonych. Zepchnęli muzułmańskie szeregi ku własnemu obozowi na szczyt. Bitwę zakończył zdecydowany atak wojsk Kastylii i Nawarry na obóz kalifa, który zbiegł z pola bitwy.
Po bitwie Alfons VIII, śląc list do papieża Innocentego III podnosił w nim rangę swojego zwycięstwa, podając nierealne straty (100 tys. muzułmanów oraz 20-30 chrześcijan). Niemniej straty wyznawców Allaha były wysokie – do kilkunastu tysięcy poległych i rannych oraz wiele tysięcy oddanych w niewolę. Sprzymierzeni mieli utracić 2-3 tys. zabitych i rannych. Natomiast według relacji z 1224 roku autorstwa marokańskiego historyka, przyczyną porażki miało być skorumpowanie wezyrów. Mieli oni nie wypłacać przez długi czas żołdu swoim podkomendnym, którzy ponoć zbuntowali się wobec takiego stanu rzeczy.