Thomas Penson De Quincey (ur. 15 sierpnia 1785 w Manchesterze, zm. 8 grudnia 1859 w Edynburgu) [dostęp 2013-07-02] – angielski pisarz oraz myśliciel epoki romantyzmu. Najbardziej znany z Wyznań angielskiego opiumisty (1821). Główny twórca eseju w literaturze XIX-wiecznej; gatunek ten poddał modyfikacji i dał podstawy do jego dalszego rozwoju.
Twórczość Stał się znany za sprawą dzieła Wyznania angielskiego opiumisty (1822), na które składają się dywagacje, wrażenia i intelektualne wywody autora systematycznie poddającego się działaniu narkotyku. Książka stanowi dziś cenne źródło wiedzy o „wrażliwości narkotycznej” romantyków oraz kontekst (także poprzez liczne nawiązania późniejszych twórców) do dekadentyzmu. De Quincey pisał również eseje z zakresu literatury i filozofii – m.in. O morderstwie jako jednej ze sztuk pięknych czy wstęp do wydań poezji tzw. poetów jezior. Jego dziełom zawsze towarzyszyła erudycja, lekkość języka, bogactwo odniesień literackich i kulturowych.
Twórczością De Quinceya inspirowali się tacy twórcy jak m.in. Edgar Allan Poe, Charles Baudelaire, Fitz Hugh Ludlow, Jorge Luis Borges, Joris-Karl Huysmans, a w muzyce – Hector Berlioz. W Polsce poetą, którego inspirowały pisma De Quinceya, był Juliusz Słowacki.