Henry Austin Bruce, 1. baron Aberdare GCB (ur. 16 kwietnia 1815 w Duffryn w Walii, zm. 25 lutego 1895 w Londynie) – brytyjski arystokrata i polityk, syn posiadacza ziemskiego Johna Bruce-Pryce'a i Sary Austin, córki Hugh Austina.
Wczesne lata życia W wieku 6 lat Henry wraz z rodzicami przeprowadził się do St. Omer, gdzie mieszkał do 12 roku życia, kiedy to powrócił do Walii i rozpoczął naukę w szkole w Swansea. Tam stał się miłośnikiem łacińskiej poezji. Ta pasja pozostała mu na całe życie. Po ukończeniu szkoły odrzucił propozycję nauki w Oksfordzie i w Cambridge. Przyjął propozycję swego stryja, Johna Lewisa Knighta Bruce’a (późniejszego lorda sprawiedliwości) i rozpoczął praktykę adwokacką w Lincoln’s Inn w 1837 r. W tym samym roku jego ojciec stał się wyłącznym właścicielem rozległych dóbr ziemskich Duffryn, po śmierci swojej kuzynki. Po sześciu latach praktyki, Henry opuścił Lincoln’s Inn w 1843 r. i dwa następne lata spędził podróżując w celach zdrowotnych po Włoszech i Sycylii. W latach 1847–1852 był magistrem w Merthyr Tydfil. Zrezygnował z tego stanowiska, kiedy wygrał wybory do Izby Gmin w okręgu Merthyr Tydfil, startując jako kandydat liberałów. W 1855 r.