Synagoga w Starogardzie Gdańskim – synagoga zbudowana w 1849 roku przy ulicy Rycerskiej 2 w Starogardzie Gdańskim. Budynek powstał na miejscu dawnego dworu krzyżackiego, zniszczonego w wojnie szwedzkiej.
Murowany z cegły, nieotynkowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta, w stylu neogotyckim. Z zewnątrz była pozbawiona wielu ozdób i charakterystycznych dla synagog cech stylowych. Wewnątrz, w sali głównej na wschodniej ścianie, w pięciobocznej apsydzie znajdował się bogato zdobiony aron ha-kodesz. Ściany były pokryte freskami przedstawiającymi m.in. zwierzęta, biblijne stwory czy znaki zodiaku. Przed arką stały dwa wielkie świeczniki, a z sufitu zwisało osiem żyrandoli.
Historia W okresie dwudziestolecia międzywojennego planowano sprzedać synagogę władzom wojskowym, z przeznaczeniem na kościół garnizonowy dla 2 Pułku Szwoleżerów.
Podczas II wojny światowej, w 1939 roku, hitlerowcy zdewastowali synagogę i urządzili w niej areszt śledczy, a pod jej murami miejsce kaźni wielu Polaków i Żydów. W budynku przetrzymywano pomorską inteligencję przed wywózką do miejsca egzekucji w Lesie Szpęgawskim. Od 1940 roku w okresie letnim synagoga służyła za halę targową.