W 1924 spotkał się z Ernestem Hemingwayem, który opisał to w wydanej w 1964 powieści Ruchome święto (A Moveable Feast). Jest tam zawarty opis atmosfery Montparnasse z tamtych lat, zgiełku lokalu, tańców i dyskusji artystycznych o sztuce. Rok później podróżował do Włoch, a w sierpniu 1927 aby nie stracić obywatelstwa amerykańskiego wyjechał do Nowego Jorku. W ślad za nim w styczniu 1928 pojechała Lucy Krohg, razem rok później razem odwiedzili Hiszpanię i Portugalię. Postępujący alkoholizm i depresja sprawiły, że w dniu otwarcia własnej wystawy indywidualnej popełnił w swojej paryskiej pracowni samobójstwo podcinając sobie żyły, a następnie wieszając się. Przed powieszeniem własną krwią napisał na ścianie „Adieu Lucy”. Ciało odkryła trzy dni później Lucy Krohg, pogrzeb miał miejsce na cmentarzu Montparnasse.
Debiutował jako rysownik satyryczny, znany też był z drzeworytów. W malarstwie jego przewodnimi motywami były akty, młode kobiety i prostytutki. Twórczość artysty zbliżona jest do ekspresjonizmu, odznacza się lekką, jasną kolorystyką i melancholijnym nastrojem. Pascin miał też bogaty dorobek ilustratorski, m.in.