Nazwy tej po raz pierwszy użyto w 1812 r. na spotkaniu przywódców politycznych i dziennikarzy federalistów w Bostonie, a pochodzi ona od słowa „gerrymander”, którym w języku angielskim przyjęto nazywać okręgi wyborcze o dziwnych kształtach, stworzone w wyniku takich manipulacji. Termin ten jest zbitką wyrazową utworzoną z połączenia nazwiska Elbridge’a Gerry’ego (amerykańskiego polityka z Partii Demokratyczno-Republikańskiej) ze słowem salamandra. To właśnie zwierzę miał przypominać kształt jednego z okręgów, który w 1812 r. Gerry - jako gubernator stanu Massachusetts - wykreślił na mapie wyborczej w taki sposób, by zwiększyć szanse wyborcze kandydatów wystawionych przez jego partięD. Robertson, Słownik polityki, Warszawa 2009, s. 127..
Strategia Gerrymandering spełnia prawidłowo funkcję w przypadku występowania okręgów jednomandatowych (JOW). Główna strategia bazuje na tworzeniu dwóch rodzajów okręgów. Okręgi wygrywające powinny być jak najmniejsze oraz ich poparcie dla danej partii powinno być na poziomie lekko przekraczającym wymagany próg do zwycięstwa. Możliwie duże okręgi przegrywające powinny zawierać jak najmniejszą część sympatyków danej partii.