W rozegranym w roku 1988 kolejnym turnieju pretendentek podzieliła I-II miejsce (z Naną Ioseliani), ale dogrywkę o awans do meczu o mistrzostwo świata przegrała. Ostatni występ w turnieju pretendentek zanotowała w roku 1990 w Bordżomi (zajęła wówczas VI miejsce).
Podczas trwania olimpiady w roku 1988 wyszła za mąż za kapitana drużyny amerykańskiej, Johna Donaldsona i po X rundzie niespodziewanie opuściła Saloniki. Sytuacja ta okazała się całkowitym zaskoczeniem dla kierownictwa radzieckiej ekipy i poważnie ją osłabiła (do tej pory Achmyłowska miała najlepszy wynik w drużynie – 8½ pkt w 9 partiach), w wyniku czego po raz pierwszy w historii (z wyjątkiem roku 1976, w którym nie brała udziału) drużyna radziecka nie zdobyła złotego olimpijskiego medalu.
Była trzykrotną mistrzynią Stanów Zjednoczonych (zwyciężała w latach 1990, 1993 i 1994)U.S. Women's Champions.
Najwyższy ranking w karierze osiągnęła 1 stycznia 1987, z wynikiem 2435 punktów dzieliła wówczas 5-6. miejsce (wspólnie z Naną Ioseliani) na światowej liście FIDEFIDE rating history :: Donaldson-Akhmilovskaya, Elena.
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J.Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 9-10 ChessBase Megabase 2007
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańskie szachistki Kategoria:Arcymistrzynie szachowe Kategoria:Radzieckie szachistki Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Zmarli w 2012