W 1915 pod wpływem ofensywy niemieckiej w I wojnie światowej udał się na emigrację do Rosji, gdzie pozostał do 1918. Przebywając głównie w Kijowie, od 1917 redagował publikacje propagandowe adresowane do żołnierzy dowodzonego przez gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego I Korpusu Polskiego w Rosji. W 1918 otrzymał stanowisko naczelnego oficera oświatowego w 3 Dywizji Strzelców Polskich gen. Wacława Iwaszkiewicza.
Po przyjeździe do niepodległej Polski włączył się w akcję plebiscytową na Mazurach i na Górnym Śląsku, gdzie był współtwórcą i redaktorem związanego z Obywatelskim Komitetem Wykonawczym Obrony Państwa gen. Józefa Hallera pisma „Strażnica”. W 1921 wziął udział w założeniu tygodnika „Myśl Narodowa” i do 1922 był jego redaktorem naczelnym.
Bezpośrednio po zabójstwie prezydenta Gabriela Narutowicza w grudniu 1922 współzałożył konspiracyjną grupę faszystowską Zakon Rycerzy Prawa, której celem było przeprowadzenie przewrotu na wzór włoski i napisał jej program ideowy.