Bronisław Teodor Grabowski, pseud. i krypt. Zenobiusz Drakuli, Zen. Dr. T. Brog, B. Gr., b. g. (ur. 19 września 1841 w Kaliszu, zm. 24 grudnia 1900 w Pińczowie) – etnograf, polski pisarz, tłumacz i slawista.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Piotrkowie. Studiował slawistykę i języki zachodnioeuropejskie (m.in. włoski i angielski) na Uniwersytecie Petersburskim oraz językoznawstwo porównawcze w Szkole Głównej w Warszawie. W 1867 uzyskał stopień magistra nauk filologicznych.
Pracował jako nauczyciel gimnazjalny w Warszawie i Częstochowie oraz progimnazjalny w Pińczowie. Był autorem dramatów (m.in. Mściwój i Swanhilda 1876, Syn Margrafa 1880, Królewicz Marko 1880, Donna Rozanda 1886, Boruta 1890, Książę Henryk 1894), komedii satyrycznych (Sprzymierzeńcy czyli Inteligencja w miasteczku, Na wodach 1878), powieści (m.in. Nieprzyjaciel ludzi 1890), opowiadań i kalendarzy. Najważniejsze zasługi położył w studiach z literatur słowiańskich. Opracował Dziele literatur słowiańskich (wchodzących w skład Dziejów literatury powszechnej). Drukował w "Tygodniku Powszechnym", "Wiśle" i "Niwie" (Słoweńcy, naród i dzieje, Rzut oka na odrodzenie Słowian południowych i zachodnich, 1872). Później został głównym redaktorem działu słowiańskiego tego ostatniego czasopisma. Był też współpracownikiem czasopisma "Czas"Śp.