J. Doriot – obok innych przywódców ugrupowań kolaboranckich – wszedł do Centralnego Komitetu LVF. Pomoc uzyskiwana od Niemców pozwoliła na zwiększenie aktywności partii, dzięki czemu osiągnęła ona w szczytowym okresie liczebność nawet do 300 tys. członków.

Podczas tego okresu w programie partii coraz bardziej uwypuklany stał się antysemityzm. W 1941 r. Doriot napisał w piśmie „Au pilori”: Żyd nie jest człowiekiem. To cuchnąca bestia. Ta jawnie antysemicka ideologia była manifestowana przez bojówki PPF (Gardes françaises przeformowane z Service d’Ordre), które uczestniczyły w przemocy wobec Żydów we Francji i Północnej Afryce oraz w akcji ich deportacji do niemieckich obozów koncentracyjnych. Członkowie PPF wstępowali także do francuskich oddziałów Gestapo i paramilitarnej Milice Francaise, założonej przez działacza PPF Josepha Darnanda. Uczestniczyli oni w biciu, torturowaniu i masowych egzekucjach Żydów i politycznych przeciwników nazistów. Po objęciu stanowiska premiera przez Pierre’a Lavala 18 kwietnia 1942 r. i prowadzeniu przez niego polityki zbliżenia do III Rzeszy, PPF przestała odgrywać dla Niemców tak użyteczną rolę, jak dotychczas.