W Polsce gatunek był bardzo rzadki – znany tylko z kilku stanowisk w zachodniej części wybrzeża Bałtyku, zachował się w drugiej połowie XX wieku tylko na solniskach na Karsiborskiej Kępie w Świnoujściu. Na początku XXI wieku zaczął być spotykany na zasolonych poboczach dróg, początkowo w dużych miastach (w Gdańsku i Poznaniu), a później już na licznych stanowiskach wzdłuż dróg, zwłaszcza w zachodniej części kraju.
Morfologia thumb|left|Kłos – w górnej części z kwiatów wystają szyjki słupków, w dolnej – pręciki|alt=Walcowaty kwiatostan z drobnymi kwiatami Pokrój Roślina zielna, bardzo zmienna pod względem wielkości, stopnia owłosienia i kształtu liści; o silnie skróconym pędzie, osiągającym do 1 cm długości, z cienkim lub grubym korzeniem palowym, gęstą rozetą liści przyziemnych i wzniesionych szypułach kwiatostanowych o wysokości zwykle do 15 cm, rzadziej ponad 20 cm. Włoski są pojedyncze, wełniste, białawe, obfite zwykle przynajmniej u nasady liści. Liście Skrętoległe, skupione w przyziemną rozetę, bardzo zmienne pod względem kształtu i stopnia owłosienia, zwykle rozpostarte, czasem wzniesione, na starszych roślinach bardzo liczne.