Anamneza (gr. anamnesis; hebr. lezikkarôn „pamiątka, wspomnienie”) – modlitewne, liturgiczne wspomnienie wydarzeń uznawanych za interwencje Boże w historię świata. Charakterystyczny i podstawowy element liturgii i modlitwy w judaizmie i w chrześcijaństwie.
W duchowości Izraela Według Raniero Cantalamessy, wezwanie „zikkaron, Pamiętaj!” leży w sercu religijności judaistycznej. Akty pamięci o cudownych dziełach Bożych (por. Ps 111 /110/,4) nasiliły się w okresie Judaizmu przed początkiem naszej ery. Były inspirowane gorliwością proroków, którzy wobec niedoli Izraela wzywali do zachowania pamięci o wielkich doświadczeniach Bożego działania z przeszłości. Dni świąteczne, które otwierały cztery pory roku nazywano „Dniami przypomnienia” lub Neomeniami. W Biblii hebrajskiej pamiętanie o kimś – to nie tylko myślenie, przywoływanie na myśl ludzi, wydarzeń z przeszłości czy obietnic danych przy zawieraniu przymierza. To także działanie w określony sposób – pamiętanie i działanie są nierozerwalnie połączone. Kiedy Bóg „pamięta” Noego, Abrahama i Rachelę jednocześnie udziela im błogosławieństwa (por. Księga Rodzaju 8,1;