thumb|Aparat zapłonowy z samochodu typu fiat. thumb|Elementy aparatu zapłonowego. Od góry: kopułka, wirnik z palcem, przerywacz. Aparat zapłonowy — urządzenie w konwencjonalnym elektryczno-mechanicznym układzie zapłonowym silnika spalinowego o zapłonie iskrowym. Zespolone w jeden układ urządzenie składa się z podzespołów: przerywacza, rozdzielacza wysokiego napięcia, regulator kąta wyprzedzenia zapłonu, kondensatora.
Aparat zapłonowy wraz z cewką zapłonową, świecami oraz kablami wysokiego napięcia stanowi kompletny układ zapłonowy silnika spalinowego o zapłonie iskrowym.
Zadaniem rozdzielacza jest podłączanie (rozdzielanie) prądu elektrycznego wysokiego napięcia, który jest wytwarzany w tzw. cewce wysokiego napięcia, do świec poszczególnych cylindrów w silnikach spalinowych.
Typowo jest zrealizowany technicznie przez mechaniczny przełącznik obrotowy wysokiego napięcia, napędzany na ogół od wału silnika lub elementów układu rozrządu. Użycie dość skomplikowanego mechanicznie i elektrycznie rozwiązania z aparatem (rozdzielaczem) jest podyktowane uproszczeniem pozostałej części układu.