Okupacja niemiecka Po klęsce Francji w wojnie z Niemcami w 1940 r. i powołaniu tzw. Francji Vichy, francyści reaktywowali w 1941 r. swoje ugrupowanie. Podjęli politykę całkowitej kolaboracji z Niemcami, zwanej też „kolaboracjonizmem”, chociaż ich rola była ograniczona. W lipcu 1941 r. M. Bucard współtworzył francuską kolaboracyjną formację zbrojną (Legion Ochotników Francuskich przeciw Bolszewizmowi) przeznaczoną do walki na froncie wschodnim przeciw ZSRR. 28 lutego 1943 r. francyści współtworzyli Front Rewolucyjno-Społeczny (Front Révolutionnaire-National), który za swój główny cel uznał zlikwidowanie niesprawiedliwości społecznej oraz przeprowadzenie francuskiej i ogólnoeuropejskiej rewolucji socjalistycznej przeciwko sprzymierzonym siłom bolszewizmu i wielkiego kapitału międzynarodowego. W późniejszym okresie okupacji francyści uczestniczyli w ramach specjalnych oddziałów policji w działaniach przeciwko ruchowi oporu (resistance).
Przypisy