thumb|240px|Grób historyka Emila Kipy na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Emil Kipa (ur. 17 marca 1886 we Lwowie, zm. 5 stycznia 1958 w Warszawie) – polski historyk i urzędnik konsularny, kierownik wydziału zachodniego Sekcji Ogólnej Departamentu Spraw Zagranicznych Delegatury Rządu na KrajWaldemar Grabowski, Polska Tajna Administracja Cywilna 1940–1945, Warszawa 2003, s. 280..
Życiorys W drugim półroczu roku szkolnego 1903/1904 ukończył C. K. Gimnazjum Brzeżańskie, otrzymawszy świadectwo dojrzałościSprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Brzeżanach za rok szkolny 1904. Brzeżany, 1904, s. 75.. Został absolwentem Uniwersytetu we Lwowie, gdzie uzyskał stopień doktora filozofii. Współredaktor Kuriera Lwowskiego (1914–1915). Uczestniczył w obronie Lwowa (1918).
W 1919 wstąpił do polskiej służby zagranicznej, w której pełnił funkcję pracownika Wydziału Historyczno-Naukowego MSZ i konsula generalnego w Hamburgu (1931–1937). Radca Referatu Prasowego w Wydziale Prasowym MSZ. Prowadził wykłady z historii dyplomacji w Szkole Nauk Politycznych i Wyższej Szkole Handlowej, obie w Warszawie.