Dopiero w południe następnego dnia po katastrofie prosektorium w Zielonej Górze, do którego przewieziono ludzkie szczątki zebrane z miejsca zdarzenia, potwierdziło ostateczną liczbę zabitych. Sam kierowca autobusu przeżył wypadek, został w nim jednak trwałe okaleczony.
Następstwa Ówczesne władze PRL, obawiające się o polityczną atmosferę podczas pogrzebów ofiar katastrofy (na co miało wpływ to, kto był sprawcą zdarzenia), postawiły w stan pogotowia wszystkie jednostki ZOMO w województwie zielonogórskim i ich część z Poznania oraz oddelegowały do ochrony tych uroczystości 125 funkcjonariuszy SB i 60 milicjantów.
Katastrofa pod Osiecznicą doprowadziła do podpisania w 1978 roku porozumienia między władzami Polski a ZSRR, aby wszelkie pojazdy wojskowe Armii Radzieckiej poruszały się na terenie Polski wyłącznie w konwojach poprzedzanych samochodami-pilotami.
Lista ofiar katastrofy
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Dariusz Chajewski i Tomasz Rusek: Drogi pełne śmierci, Gazeta Lubuska z 28.07.2007
Kategoria:Katastrofy drogowe w Polsce Kategoria:Katastrofy w 1978 Kategoria:Katastrofy w Polsce w latach 1971–1980 Kategoria:Osiecznica (województwo lubuskie) Kategoria:1978 w Polsce Kategoria:Autobusy Jelcz Kategoria:Północna Grupa Wojsk Armii Radzieckiej