Współcześni filozofowie moralności rzadko formułują pełne definicje moralności, koncentrując się raczej na rozwijaniu teorii etycznych, zakładając intuicyjne rozumienie zakresu moralności. Oznacza to częste odwołania do względnie niekontrowersyjnych elementów treści moralnej, takich jak zakaz zabijania, kradzieży, oszustwa, zdrady itd. Tego rodzaju podejście ma bardziej charakter wstępny i nie rozstrzyga natury moralności jako takiej.
W literaturze filozoficznej moralność w sensie normatywnym bywa ujmowana jako system norm, który, przy spełnieniu określonych warunków, zostałby zaakceptowany przez wszystkie racjonalne osoby.
Niektórzy sceptycy twierdzą, że owa definicja jest niemożliwa do spełnienia i że koncept takiego systemu jest za wąski oraz powinien być porzucony. Zamiast tego proponują zastąpienie jej analizą pojęć takich jak dobro życia czy cnoty, co wiąże się z tezą, że moralność musi mieć charakter systemu norm.