Havelock, The Linguistic Task of the Presocratics, Part Two: The Language of the Milesian "School", w: Kevin Robb (red.), Language and Thought in Early Greek Philosophy, Monist Library of Philosophy, La Salle (IL) 1983, ss. 42-82..
Ogromne znaczenie dla badań nad filozofią przedsokratejską miało opublikowanie w 1903 pracy Die Fragmente der Vorsokratiker pod redakcją Hermanna Dielsa (w kolejnych, uzupełnionych wydaniach współredaktorem był Walther Kranz). Dzieło to, zbierające zachowane fragmenty myśli przedsokratejskiej, pozostaje do dzisiaj podstawowym źródłem.
Pochodzenie myśli greckiej
Nurty filozofii przedsokratejskiej Jońska filozofia przyrody
Za pierwszych filozofów uznaje się działających w VI w. p.n.e. w Milecie Talesa, Anaksymandra i Anaksymenesa (tzw. szkoła milezyjska). Postawili oni pytanie o pratworzywo – arché, z którego został zbudowany świat (physis). Każdy z tych filozofów w czym innym upatrywał tę podstawową zasadę: Tales w wodzie, Anaksymander w bezkresie (apeiron), natomiast Anaksymenes w powietrzu. Nauczający w jońskim Efezie Heraklit za arché uznawał z kolei ogień, wskazując przy tym, że jest on źródłem ciągłych przemian, którym ulega świat. Wielu myślicieli VI-V w.p.n.e., opisując rzeczywistość, używało sformułowań: hen kai pan czy panta hen.