W latach 1972–1973 współpracowała z założonym przez Petera Brooka Międzynarodowym Centrum Badań Teatralnych (International Centre for Theatre Research) i wzięła udział w trasie tego zespołu po Afryce Północnej oraz Stanach Zjednoczonych, podczas której powstał spektakl Konferencja ptaków (The Conference of the Birds).
Zadebiutowała na ekranie niewielką rolą Penelope Squires w komedii Press for Time (1966) z Normanem Wisdomem. Znalazła się w obsadzie eksperymentalnego dramatu psychologicznego Herostratus (1967) jako kobieta z reklamy u boku Michaela Gotharda. W ekranizacji Snu nocy letniej (1968) w reż. Petera Halla z Ianem Holmem i Judi Dench zagrała Hermię, a w melodramacie Wena (Age of Consent, 1969) wystąpiła jako wyzwolona Cora, muza australijskiego malarza (James Mason). W miniserialu BBC Kuzynka Bietka (Cousin Bette, 1971) z Margaret Tyzack pojawiła się jako Valerie. Role w kinie młodych gniewnych, młodej sufrażystki Gosh Boyle w dramacie biograficznym Kena Russella Dziki Mesjasz (1972) i Patricia, rozpieszczona dziewczyna z bogatego domu, która wiąże się ze środowiskiem muzyków rockowych, w surrealistycznej czarnej komedii Lindsaya Andersona Szczęśliwym człowieku (O Lucky Man!, 1973) uczyniły z niej kandydatkę na nową gwiazdę filmu brytyjskiego.