1624 20 lutego 1624 roku nagłe uderzenie silnego wiatru z północnego wschodu spowodowało rozległe zniszczenia nie tylko w Greifswald, Stralsundzie i Wolinie, lecz także w Wismarze, Lubece oraz w innych miejscowościach położonych wzdłuż wybrzeża, uszkadzając zabudowania, umocnienia i przeprawy. 1649 Na fragmencie wybrzeża Morza Bałtyckiego – od okolic Rostocku przez Wismar i Lubeckę po Holsztyn – wystąpił gwałtowny sztorm z kierunku północno-wschodniego. Poziom wody podniósł się wówczas o około jeden łokieć ponad stan odnotowany w 1625 roku, a napór żywiołu doprowadził do zniszczenia wszystkich mostów i tam. 1693 Szczególnie silny sztorm 25 października (według kalendarza juliańskiego) nad Kamieniem Pomorskim nadciągnął gwałtowny sztorm z północy, połączony z zamiecią śnieżną, który w dniach 26 i 27 spowodował poważne zniszczenia i wywołał powszechną trwogę. 17 grudnia w Gdańsku silny wiatr z północy spowodował spiętrzenie wody przy ujściu Wisły i wyrządził znaczne zniszczenia w wale ochronnym przy śluzie. 1694 Między 10 a 11 lutego (według kalendarza juliańskiego), przy utrzymującym się przez długi czas silnym wietrze ze wschodu, doszło do wyjątkowo wysokiego wezbrania.