Jeżeli system byłby rozszerzony, żeby włączyć rozmaite systemy detekcji, by doprowadzić do spójnych odpowiedzi i byłby przepisany na wielką maszynę równoległą zamiast na szeregową maszynę von Neumanna szybko byłoby bardziej „oczywiste”, że nie ma świadomego postrzegania. Dla testu Turinga operator w chińskim pokoju musiałby być wspomagany przez wielką liczbę pomocników, albo ilość czasu danego na wyprodukowanie odpowiedzi na nawet najbardziej podstawowe pytania byłaby bardzo duża – wiele milionów lub przypuszczalnie miliardów lat.
Uwaga zrobiona przez Dennetta jest taka, że przez wyobrażenie „tak, to jest przekonujące, używać tablicy wyszukiwania do wejścia, dać wyjście i przejść test Turinga” zaburzamy złożoność istotnie zaangażowaną w taki sposób, że to rzeczywiście wydaje się „oczywiste”, iż ten system nie może być świadomy. Jednak taki system jest nieodpowiedni. Jakikolwiek rzeczywisty system zdolny do istotnego spełnienia koniecznych warunków byłby tak złożony, że wcale nie byłoby „oczywiste”, iż brakuje mu zrozumienia chińskiego. Musiałby on z pewnością porównywać koncepcje i formułować możliwe odpowiedzi, usuwać opcje itd., aż wypadłby albo jak powolna i całkowita analiza semantyki wejścia, albo zachowywałby się jak każdy inny mówiący po chińsku.