Przepisu udzielającego kompetencji nie należy automatycznie utożsamiać z normą skierowaną do podmiotu kompetentnego. W koncepcji normy kompetencyjnej rozwiniętej przez Zygmunta Ziembińskiego adresatem normy jest zasadniczo podmiot podległy kompetencji, któremu nakazuje się określoną reakcję na należyte dokonanie czynności konwencjonalnej przez podmiot kompetentny.
Jeżeli przepis jednocześnie przyznaje kompetencję i nakazuje podmiotowi kompetentnemu z niej skorzystać, może uczestniczyć w rekonstrukcji co najmniej dwóch norm: normy kompetencyjnej i normy nakazującej uczynienie z kompetencji użytku.
Przepis prawny a obowiązywanie prawa W języku prawnym i prawniczym często mówi się o „obowiązywaniu przepisu prawnego”, „uchyleniu przepisu” albo „utracie mocy przez przepis”. Zwroty te są powszechnie używane i mają znaczenie praktyczne.
Przy rygorystycznym rozróżnieniu przepisu i normy trzeba jednak pamiętać, że przepis jest jednostką tekstu, natomiast obowiązywanie normy prawnej jest właściwością przypisywaną normie rekonstruowanej z tekstu.