Większość standardów HL7 jest traktowana jako standardy otwarte. Od kwietnia 2013 roku są one dostępne dla każdego za darmo, wystarczy rejestracja na stronie organizacji (www.hl7.org).
Elementy standardu HL7 Standard HL7 dzieli się na kilka specyficznych standardów – każdy z nich związany z innym elementem informatycznej obsługi ochrony zdrowia. Należą do nich m.in.: HL7 MDF (Message Development Framework) HL7 RIM (Reference Information Model) HL7 CDA (Clinical Document Architecture) standardy opisujące wiadomości HL7 (HL7 v2.x oraz HL7 v3) HL7 CCOW (Clinical Context Object Workgroup) Składnia Arden HL7 MIF (Model Interchange Format)
Ponadto standard HL7 wykorzystuje różne systemy kodowań. Należą do nich przykładowo terminologia SNOMED, identyfikatory OID oraz kody LOINC. Są one wykorzystywane także do innych zastosowań, przykładowo OID wykorzystywany jest w sieciach komputerowych.
HL7 MDF – Message Development Framework MDF jest kompletną, w pełni udokumentowaną metodologią, która ma na celu rozwój specyfikacji wiadomości. Rozwój wiadomości HL7 jest rozproszonym procesem. Każdy komitet techniczny tworzy część standardu, za którą jest odpowiedzialny.