Cytowany wyżej pogląd mocno zawęża koncepcję współprogramów. Co więcej, nie można zapominać, że instrukcjami wątku współprogramu mogą być instrukcje wywołania jego prywatnych metod(procedur). Metody te mogą zawierać instrukcje przekazujące sterowanie z jednego do innego współprogramu. Dokładniej, instrukcja attach przekazując sterowanie z jednego do drugiego współprogramu przenosi je z łańcucha dynamicznego jednego współprogramu do łańcucha dynamicznego innego współprogramu.
Łańcuch dynamiczny współprogramu zawiera obiekt i wątek współprogramu i ponadto, jeśli wykonano instrukcję procedury, to do łańcucha dynamicznego dołączony jest rekord aktywacji procedury. Zakończenie wykonywania instrukcji procedury(metody) powoduje skrócenie łańcucha dynamicznego. Instrukcja wykonana w rekordzie aktywacji procedury powoduje przejście do punktu wejścia w łańcuchu dynamicznym współprogramu x. Punktem wejścia (powrotu) dla dotychczas aktywnego współprogramu jest instrukcja w rekordzie aktywacji procedury występująca bezpośrednio za instrukcją Widać stąd, że liczba punktów wejścia (powrotu) danego współprogramu może być zmienna w czasie i może nie być niczym ograniczona!
Podsumowując, współprogramy to więcej niż obiekty zwyczajnych klas, a mniej niż obiekty aktywne wątków (ang.