mały|Badanie z użyciem keratometru Keratometr, oftalmometr – przyrząd diagnostyczny służący do pomiaru krzywizny przedniej powierzchni rogówki, a w szczególności do mierzenia stopnia i osi astygmatyzmu.
Historia Idea działania oftalmometru została po raz pierwszy opisana w 1619 przez niemieckiego matematyka i astronoma, jezuitę Christopha Scheinera, który napisał, że potrafiłby zmierzyć krzywiznę rogówki, porównując ją z działaniem sferycznych luster o znanych parametrach, jednak nie opisał żadnych rzeczywistych pomiarów tą metodą. W 1728 Francois-Pourfour du Petit zbudował przyrząd oparty na tej samej zasadzie, ale z powodu swojej konstrukcji nadawał się on tylko do pomiarów na zwłokach. W 1794 i 1796 dwa przyrządy zdolne do obserwacji u żyjących pacjentów wykonali Jesse Ramsden i Everard Home, ale dokonywali nimi innych pomiarów, bo interesowały ich zmiany średnicy rogówki i ich związek z mechanizmem akomodacji oka. Później Rudolf Kohlrausch i Karl Eduard Senf dokonywali pomiarów średnicy, ale ich wyniki nie były w pełni wiarygodne, bo badanie wymagało absolutnego bezruchu oka.