W tym celu miało powstać wiele osad rolniczych i dziesięć większych skupisk miejskich – niektóre poprzez rozbudowę istniejących już miejscowości (Jerozolima, Jafa, Hajfa, Tyberiada i Safed), a niektóre poprzez założenie zupełnie nowych. Pod budowę jednego z nowych miast wybrano żyzną Dolinę Jezreel. W 1921 roku założono pierwszy w Palestynie moszaw Nahalal. Osada została zaprojektowana przez architekta Richarda Kaufmanna, który zastosował koncepcję symetrycznego koła. W jego centrum umieszczono budynki użyteczności publicznej, a wokół powstały zabudowania mieszkalne i gospodarcze. Koncepcja ta spełniała wymogi estetyczne, ale również i obronne.
Na wzgórzach zamykających Dolinę Jezreel od zachodu, już pod koniec XIX wieku istniały kolonie rolnicze niemieckiej organizacji chrześcijańskiej Templer (niem. Tempelgesellschaft). W 1916 roku ziemię odkupił od nich Żydowski Fundusz Narodowy, co umożliwiło dalszy rozwój osadnictwa żydowskiego w tym regionie. W ten sposób w 1922 roku powstał kibuc Ginnegar. W owym czasie Emek Jizre’el była bagnistym i malarycznym terenem, na którego obrzeżach istniały pojedyncze osady rolnicze. Żydowscy pionierzy podjęli wielki wysiłek rekultywacji terenu, przekształcając dolinę w obszar intensywnej działalności rolniczej. Jako jeden z pierwszych powstał w 1922 roku moszaw Balfurja.