Widoczne są w niej również wpływy Kurpiowszczyzny (okolice Giżycka, Mrągowa i Pisza) Mazury Wschodnie (gwara wschodniomazurska) – wykazująca cechy dialektu wschodniego Mazowsza. Przejawiała nawet pewne podobieństwa gwarowe do pobliskich obszarów Podlasia (okolice Ełku i Olecka) Mazury Północne – obszary położone najdalej na północ od Giżycka, Mrągowa i Olecka. Ze względu na silnie postępujące wpływy języka niemieckiego, tereny te zatraciły mowę mazurską zbyt wcześnie, by precyzyjnie określić ich przynależność. Prawdopodobnie gwary tych obszarów były kontynuacjami mowy środkowomazurskiej. Obecnie jest to obszar nowych dialektów mieszanych (część powiatu kętrzyńskiego, okolice Węgorzewa i Gołdapi)
Podział fizjograficzny Wojciech Kętrzyński w książce „O Mazurach” w 1872 roku na stronie 5 napisał:„Dowcip ludowy dzieli całe Mazury na trzy części, stosując się do powierzchni ziemi i jej jakości (...).