Bitwa pod Bergisel (także: Berg Isel, Mount Isel) – seria czterech bitew stoczonych w 1809 r. i stanowiących część walk Tyrolczyków pod przywództwem Andreasa Hofera przeciwko Francuzom i sprzymierzonym z nimi Bawarczykom w okolicach Innsbrucka. Tzw. powstanie w Tyrolu (powstanie tyrolskie) miało miejsce w latach 1809–1810.
Sytuacja wyjściowa Przyczyną powstania w Tyrolu było podporządkowanie kraju w czasie wojen napoleońskich sprzymierzonej z Bonapartem Bawarii, w wyniku czego nastąpiło zniesienie praw tyrolskich z 1511 r. i brutalna ingerencja w tradycyjne życie religijne mieszkańców. Punktem zapalnym była przymusowa rekrutacja młodych Tyrolczyków do armii bawarskiej. Na początku kwietnia 1809 r. w całym Tyrolu doszło do wybuchu niepokojów. Walki o Innsbruck rozpoczęły się 12 kwietnia 1809 r.
Bitwy Pierwsza bitwa pod Bergisel (25 maja 1809) Rankiem 25 maja siły chłopskie w sile 5000 ludzi wyruszyły do Matrei i rozpoczęły obsadzanie wzgórz na południe od Innsbrucka. Z kierunku Unterinntalu nadciągnęły siły 1000 strzelców pod dowództwem Josefa Speckbachera, dodatkowo powstańców wzmocniło 1200 żołnierzy piechoty austriackiej wyposażonych w 5 dział. Doszło wkrótce do gwałtownych walk na szerokim froncie przeciwko 5000 Bawarczykom, dowodzonym przez generała Deroya.