Wincenty Swoboda (ur. 6 października 1934 w Tarnowskich Górach, zm. 29 września 2000 w Poznaniu) – polski historyk, badacz dziejów Bałkanów.
Życiorys Był synem oficera zawodowego. Po ukończeniu w 1952 liceum w Tarnowskich Górach, podjął studia historyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Pod kierunkiem prof. Henryka Łowmiańskiego napisał i obronił w 1956 pracę magisterską: Rola Litwy w walce Rusi z Tatarami do 1380 roku. Po studiach rozpoczął pracę w Instytucie Słowianoznawstwa PAN, jako redaktor i współautor Słownika Starożytności Słowiańskich. Pod kierunkiem prof. Gerarda Labudy w 1963 obronił pracę doktorską: Zorganizowane ruchy religijno-społeczne w Polsce w XIII i XIV wieku. Po doktoracie skoncentrował się na badaniu stosunków Słowian i ludów tureckich. W 1996 roku uzyskał habilitację na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, na podstawie serii prac pod wspólnym tytułem: Słowiańszczyzna i Polska w VII-XVI wieku. Wybrane zagadnienia z dziejów oddziaływań etnicznych i ideologicznych.
Był członkiem dwóch komisji Polskiej Akademii Nauk – Komisji Slawistycznej i Komisji Bałkanistyki. W tej drugiej przez wiele lat zajmował stanowisko wiceprezesa.