W klasyfikacji generalnej jednak nie zwyciężyła, przegrywając o 3 punkty z Moser-Pröll. Była ponadto druga w klasyfikacji giganta za Christą Kinshofer z RFN, piąta w klasyfikacji slalomu oraz dziesiąta w klasyfikacji zjazdu.
Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 1979/1980, kiedy zgromadziła 318 punktów i po raz drugi zdobyła Kryształową Kulę. W najlepszej trójce zawodów plasowała się osiemnastokrotnie, przy czym dziewięć razy zwyciężała: 8 i 14 grudnia w Limone Piemonte wygrywała giganta i kombinację, 10 stycznia w Berchtesgaden i 16 stycznia w Arosa wygrała dwa kolejne giganty, 21 i 23 stycznia była najlepsza w slalomie i kombinacji, 23 stycznia w Mariborze zwyciężyła w slalomie, a 26 stycznia w Saint-Gervais i 28 lutego 1980 roku w Waterville Valley po raz kolejny triumfowała w slalomie gigancie. W efekcie wygrała klasyfikacje giganta i kombinacji, w slalomie była druga, a w klasyfikacji zjazdu zajęła trzecie miejsce. W lutym 1980 roku startowała na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie w trzech startach zdobyła trzy medale. Najpierw wywalczyła srebro w zjeździe, rozdzielając na podium Annemarie Moser-Pröll oraz Marie-Theres Nadig ze Szwajcarii. Cztery dni później zwyciężyła w gigancie, osiągając najlepszy czas pierwszego przejazdu i trzeci czas w drugim przejeździe.