Sigirija (, , w swobodnym tłum. „Lwia Skała”) – stanowisko archeologiczne w Sri Lance, z ruinami starożytnego pałacu i twierdzy wzniesionymi za panowania króla Kassapy (473–491) na szczycie 180-metrowej skały. Jedno z siedmiu miejsc w Sri Lance umieszczonych w wykazie światowego dziedzictwa kulturowo-przyrodniczego.
Pod względem fizycznym obiekt stanowi ogromną bryłę magmy – pozostałość po dawno wygasłym i zapadniętym wulkanie. Usytuowany na stosunkowo płaskiej wyżynie, widoczny jest z odległości wielu kilometrów.
W legendarnym przekazie thumb|left|„Dama dworu” z Sigiriji Panujący w drugiej połowie V wieku n.e. na Cejlonie król Dhatusen miał dwóch synów – Mogallana i Kassapę. Starszy Mogallan miał objąć po ojcu tron, którego nie zamierzał mu ustąpić młodszy i pochodzący z nieprawego łoża Kassapa. W roku 473 dokonał on przewrotu pałacowego, uwięził, a następnie zamordował ojca (podobno żywcem zakopanego, gdy nie chciał wyjawić miejsca ukrycia swych skarbów), lecz Mogallan, który mu się wymknął, na czele garstki zwolenników zbiegł do Indii. alt=Zbiornik na wodę, kamienne schody i umocnienia|mały|Widok na szczycie Sigiriji Kassapa wprawdzie został królem, choć nie opuszczał go strach przed zemstą przyrodniego brata.