Alfabet białoruski – alfabet oparty na cyrylicy, służący do zapisu języka białoruskiego. Składa się z następujących 32 liter: А а Б б В в Г г Д д Е е Ё ё Ж ж З з І і Й й К к Л л М м Н н О о П п Р р С с Т т У у Ў ў Ф ф Х х Ц ц Ч ч Ш ш Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я Apostrof, używany analogicznie do twardego znaku w rosyjskim, nie jest częścią alfabetu.

W taraszkiewicy zezwala się na fakultatywny użytek litery Ґ, która ma oznaczać spółgłoskę (najczęściej w zapożyczeniach)Саўка З., Вячорка В., Санько З. Ф., Бушлякоў Ю.: Беларускі клясычны правапіс. Збор правілаў: сучасная нармалізацыя. Вільня—Менск, 2005, с. 33.

Litera Ў, oznaczająca dźwięk , na ogół pisze się zamiast У po samogłoskach, choć z tej zasady są wyjątki.

Historia W czasach Rusi Kijowskiej na terenie dzisiejszej Białorusi do zapisu różnego rodzaju tekstów używano ogólnosłowiańskiej cyrylicy.

W Wielkim Księstwie Litewskim język ruski, także nazywany starobiałoruskim, był urzędowy aż do 1699 r. i zapisywał się cyrylicą, choć od XVII zaczęła się rozpowszechniać łacinka, wywodząca się z alfabetu polskiego.