Małomówny, opanowany, obdarzony niezwykłą siłą fizyczną, cieszył się niezwykłym autorytetem w środowiskach rewolucyjnych. Wzorami dla postaci byli: Michaił Bakunin, Michaił Łunin, Nikołaj Spieszniew. W wieku dwudziestu pięciu lat powrócił do domu, by ponownie mieszkać z matką. W okresie młodości Stiepan Trofimowicz miał bardzo duży wpływ na Stawrogina, przez co był on dobrze wychowany i przyzwoity, dlatego też mieszkańcy Skworieszników byli wielce zaskoczeni jego kilkoma śmiesznymi, lecz antyspołecznymi wybrykami. Podczas pobytu w Petersburgu Stawrogin w tajemnicy poślubił chorą psychicznie i fizycznie Marię Lebiadkin. Pomimo że okazuje jej oznaki troski, ostatecznie staje się współodpowiedzialny za jej śmierć. Piotr Stiepanowicz Wierchowieński – jest synem Stiepana Trofimowicza i głównym motorem chaosu, który ostatecznie ogarnia miasto. Ojciec i syn reprezentują etiologiczny związek, jaki widział Dostojewski między liberalnymi idealistami lat 40. XIX wieku a nihilistycznymi rewolucjonistami lat 60. XIX wieku. Studiował w Petersburgu, podróżował po Europie. Niezbyt urodziwy, nerwowy młody człowiek. Zdaniem Szatowa pluskwa, nieuk i błazen. Stawrogin na początku uważa go jednak za entuzjastę.