Uczestniczył w likwidacji szpicli niemieckich, w przeszkadzaniu Niemcom w wywozie Polaków na roboty do Niemiec, w likwidacji gorzelni itp.

Równolegle do pracy w wywiadzie prowadził przez ponad dwa lata – od początku 1942 r. do wiosny roku 1944 akcję „N” skierowaną do żołnierzy Wehrmachtu, policji niemieckiej i administracji cywilnej. Za pomocą podległej mu siatki wywiadowczej zbierał informacje o psychologicznych i moralnych skutkach tej dywersji. W maju 1944 roku otrzymał nominację na podporucznika czasu wojny i został odznaczony Krzyżem Walecznych.

Wziął czynny udział w akcji „Burza” w ramach ugrupowania kapitana „Lipca” stacjonującego na bagnach narwiańskich w bazie „Kościółek”. Uczestniczył w kilku potyczkach z oddziałami wojska niemieckiego w rejonie Wizny. Razem z „Lipcem” i jego adiutantem „Majem” próbował nawiązać rozmowy z dowództwem armii sowieckiej wkraczającej na teren Obwodu Łomżyńskiego. Fiasko rozmów, próba aresztowania przez „SMIERSZ” uczestników tych rozmów i ostrzelanie ogniem artylerii bazy na „Kościółku” spowodowały, że rozkazem „Lipca” zgrupowanie zostało rozwiązane. „Powój” wrócił do konspiracji.