Albin Nowicki (ur. 1 marca 1891 w Wabczu, pow. Chełmno, zm. 17 lipca 1972 w Giżycku) – nauczyciel, polityk, redaktor, kronikarz.
Życiorys Okres pomorski Był najmłodszym dzieckiem Piotra – kierownika szkoły powszechnej w Wabczu – i Rozalii z Zaborowskich. W latach 1902–1906 kształcił się w progimnazjum Collegium Marianum w Pelplinie. Naukę kontynuował w Zakładzie Przygotowawczym do Zawodu Nauczycielskiego (Präparandenanstalt) w Kwidzynie, następnie wstąpił do seminarium nauczycielskiego w Toruniu. Po złożeniu egzaminu kwalifikacyjnego pracował w latach 1912–1914 i 1915–1919 jako nauczyciel w rodzinnym Wabczu.
We wrześniu 1914 otrzymał powołanie do wojska niemieckiego. Służył w Batalionie Zapasowym Rezerwowego Pułku Piechoty nr 61. w Chełmnie. Po krótkim przeszkoleniu został wysłany na front wschodni. Walczył pod Wydminami i Wysokiem. 22 października 1914 odniósł ciężkie rany w bitwie pod Giżami. Przetransportowano go do szpitala w Berlinie, gdzie przeszedł trzy skomplikowane operacje. W lutym 1915 został zwolniony z wojska jako inwalida i powrócił do Wabcza.