Wybrane obiekty Gwiazdy Orła Wiele gwiazd konstelacji jest bardzo bladych i trzeba sporo wyobraźni, by połączyć je w figurę. Alfa (α Aql) mająca z boków Betę (β Aql) i Gammę (γ Aql) stanowią łatwo rozpoznawalną grupę, tworzącą szyję i głowę orła. Zeta (ζ Aql) i Epsilon (ε Aql) stanowią koniec jednego skrzydła, Theta (θ Aql) tworzy drugie, a Lambda (λ Aql) – ogon. Atrakcją Orła jest Eta (η) Aquilae, będąca jedną z najjaśniejszych cefeid na niebie. Jej jasność waha się między 3,48 a 4,39m, z okresem 7,177 dnia. Jest jasnym nadolbrzymem. Jej odległość od Słońca wynosi około 1170 lat świetlnych. Obserwatorzy gwiazd zmiennych mogą pokusić się o wyznaczenie krzywej zmian blasku cefeidy. Zmiana jej jasności jest odpowiednią zmienną nawet dla osób początkujących. Altair (α Aql) jest trzynastą najjaśniejszą gwiazdą na niebie i najjaśniejszą tej konstelacji. Jej nazwa pochodzi od arabskiego słowa, które oznacza lecący orzeł. Altair wyznacza dolny wierzchołek i wraz z Wegą i Denebem tworzą charakterystyczną formację, asteryzm, Trójkąta Letniego. Gwiazda H Aql jest odległa o około 1400 lat świetlnych od Słońca. Jej masa jest równa dziewięciu masom Słońca i ma rozmiary 107. razy większe od naszej gwiazdy. Wiek gwiazdy szacowany jest na niespełna 26 milionów lat.