thumb|240px|Grób Zygmunta Trószyńskiego w Kwaterze Braci Marianów na cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie Zygmunt Marian Trószyński MIC (ur. 4 grudnia 1886 w Warszawie, zm. 22 czerwca 1965 w Otwocku) – polski duchowny, marianin, działacz społeczny, żołnierz Armii Krajowej (ps. „Alkazar”).
Życiorys Losy przedwojenne Był synem Mikołaja, wójta gminy Młociny, i Marii z Rychterów.
Początkowo, od 1907, studiował matematykę, najpierw na UJ w Krakowie, a następnie na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim, po czym zmienił kierunek kształcenia na teologię. Ukończył ją w warszawskim seminarium duchownym przyjmując w 1913 roku święcenia kapłańskie. W 1915 wstąpił do zgromadzenia księży marianów na warszawskich Bielanach.
Od 1927 związany z kościołem pw. Matki Boskiej Królowej Polski przy ul. Gdańskiej na warszawskim Marymoncie. Wśród mieszkańców Żoliborza zasłynął jako działacz społeczny pomagający najuboższym mieszkańcom dzielnicy, organizujący świetlice i kuchnie dla ubogich.
Udział w konspiracji W czasie wojny organizował wysyłanie paczek dla polskich żołnierzy w niemieckich obozach jenieckich. Włączył się w ratowanie warszawskich Żydów.