Ponieważ aż 90 procent murów oraz 10 procent sklepień założenia architektonicznego zachowało się do dzisiaj, od dawna planuje się odbudowę całego kompleksu. Odbudowa nie byłaby przedsięwzięciem trudnym. Już na przełomie lat 20/30 XX wieku Zakład Architektury Polskiej Politechniki Warszawskiej opracował projekt odbudowy zamku i adaptacji na ośrodek dla turystyki automobilowej. Na miejscu dawnych stajni planowano garaże, a oficyny miały być zajęte przez pokoje hotelowe oraz wspólne sypialnie. W głównym bloku miały być sale restauracyjne, salony, pokoje klubowe oraz muzeum regionalne.
Po roku 1956 dyrektor Kierownictwa Odnowienia Zamku Królewskiego na Wawelu Prof. Alfred Majewski próbował w ramach swych obowiązków uzyskać od władz środki i pozwolenie na odbudowę. Początkowo w latach sześćdziesiątych wydawało się, że ten zamiar się powiódł, gdyż rozpoczęto prace nad odbudową. Wkrótce jednak przerwano je. W 1972 roku z inicjatywy prof. Alfreda Majewskiego opiekę nad zamkiem przejęło Kierownictwo odnowienia Zamku Królewskiego na Wawelu, w związku z czym zespół architektów z Politechniki Krakowskiej pod kierunkiem prof. Elżbiety Dąmbskiej-Śmiałowskiej wykonał w latach 1974–1983, badania i projekt rekonstrukcji całości zabudowań. Członek zespołu dr hab. arch.