Drugi to tzw. knockdown karate lub bare knuckle karate. Zapoczątkowany został przez Masutatsu Ōyamę, twórcę karate kyokushin. Zawodnicy walczą na gołe pięści, zazwyczaj bez żadnych zabezpieczeń (z wyjątkiem suspensorium). Zabronione są jedynie ciosy rękami w głowę oraz uderzanie w krocze i kolana. Wszelkie inne uderzenia (ciosy pięścią i łokciem w tułów czy kopnięcia w uda, korpus i głowę), jak i podcięcia są dozwolone. Najwyżej punktowaną akcją i celem walczących jest doprowadzenie do nokdaunu rywala (zob. ippon). W wyniku podziałów wewnątrz kyokushin powstały liczne style pokrewne (np. Ashihara, Enshin, Oyama Karate czy Seidō-kaikan), które różnią się nieznacznie regułami walki i formą turniejów. W niektórych odmianach knockdown karate dopuszczalne są również dźwignie w stójce, rzuty, a nawet ograniczona walka w parterze (np. Shidōkan).
Kick-boxing i mieszane sztuki walki Specjaliści z kręgów boksu tajskiego i mieszanych sztuk walki (MMA) niekiedy zawężają pojęcie full contact do regulaminów, w których dozwolone są uderzenia we wszystkie części ciała (prócz najbardziej wrażliwych, np. krocze).