Historia Kolebką funduszy inwestycyjnych REIT jest rynek amerykański. To tam w 1893 roku powstał pierwszy fundusz The Boston Personal Property Trust, który może nie był sensu stricto funduszem REIT, ale korzystał z uregulowań prawnych, które zwalniały go z płacenia podatków federalnych, pozwalały na pozyskanie środków na budowę miast, a jednocześnie pozwalały na wypłatę rocznych dywidend. Jednak rozkwit funduszy REIT miał miejsce dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku. W 1960 roku Kongres Stanów Zjednoczonych wprowadził ustawę REIT Act, która regulowała możliwości inwestycyjne na rynku nieruchomości, zwłaszcza w odniesieniu dla mniejszych inwestorów. Fundusz mógł skorzystać z niższych podatków, jeżeli spełniał warunki: wypłacał corocznie minimum 90% dochodów w formie dywidendy, posiadał minimum 100 udziałowców, z czego nie więcej niż pięciu mogło posiadać nie więcej niż 50% wszystkich udziałów, inwestował pasywnie, uzyskiwał minimum 75% przychodów z wynajmu nieruchomości lub zysków z jej sprzedaży, posiadał nie mniej niż 75% aktywów w nieruchomościach, kredytach hipotecznych, gotówce lub obligacjach skarbowych.