W kuluarach mówiło się o jej burzliwych romansach, m.in. z poetą Kazimierzem Wierzyńskim.
12 marca 1934 roku w kościele pod wezwaniem Świętego Krzyża w Warszawie wyszła za mąż za Antoniego Słonimskiego, poetę i pisarza z grupy Skamandrytów. Małżeństwo to było wielkim zaskoczeniem dla całego środowiska, ale związek okazał się szczęśliwy i trwały. Po zawarciu ślubu Janina Konarska-Słonimska stopniowo wycofała się z życia artystycznego, poświęcając cały czas mężowi.
II wojna światowa i lata powojenne Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 roku przedostali się do Paryża. Po kapitulacji Francji wyemigrowali do Londynu, gdzie mieszkali kilkanaście lat. Jesienią 1951 roku wrócili do komunistycznej Polski. Małżeństwo Słonimskich nie doczekało się potomstwa.
Powojenne prace Janiny Konarskiej były malowane gwaszem. W realistyczny sposób przedstawiała reminiscencje wojny, spalone ruiny, zniszczone ulice. Ale skupiła się wówczas przede wszystkim na grafice do książek. W mieszkaniu przy Alei Róż w Warszawie miała swoją pracownię.
Zmarła 9 czerwca 1975 roku w Warszawie, pochowana 13 czerwca 1975 roku na cmentarzu w Laskach.