rudę dostarczały pobliskie kopalnie, ale wytapiane tutaj żelazo było słabej jakości. Huta od początku miała problemy finansowe i po zniesieniu poddaństwa ostatecznie zamknięto ją w 1863.
W 1831 wieś zdziesiątkowała epidemia cholery (zmarło 80 osób). W 1833 wybudowano pierwszą szkołę – była drewniana, a w środku znajdowały się dwie klasy i pokój nauczycielski. W 1885 w wyniku pożaru spłonęło 38 domów. Mieszkańcy, którym dokuczała bieda i ciężkie warunki klimatyczne, emigrowali zarówno w inne rejony Węgier, jak i za Ocean do Stanów Zjednoczonych.
W 1899 wieś została połączona linią kolejową z Orawskiego Podzamcza do Twardoszyna. W okresie międzywojennym pojawiła się komunikacja autobusowa – od 1933 do wsi kursował autokar w kierunku dworca w Zubercu. Mieszkańcy zaczęli także zarabiać na ruchu turystycznym, związanym z pasmem górskim Rohacze. W okresie niepodległej Republiki Słowackiej, w 1940, całość wsi została zelektryfikowana, choć prąd elektryczny pojawił się już wcześniej.