25 listopada 1938 r. północna część Świerczynowca, wraz z obydwoma liniami kolejowymi wiodącymi w kierunku Polski i budowanym od ponad roku budynkiem kościoła, została zajęta przez wojsko polskie. Zajmowaniu wsi towarzyszyła regularna wymiana ognia z posterunkami armii czechosłowackiej, w trakcie których zginęło 2 polskich żołnierzy, a 9 odniosło rany. Nowy stan rzeczy trwał jednak zaledwie do 1 września 1939 r., kiedy to oddziały Wehrmachtu, kierujące się ze Świerczynowca na Przełęcze: Jabłonkowską i Zwardońską, przekroczyły grzbiet Karpat rozpoczynając II wojnę światową. Niespełna 5 lat później tą samą drogą, lecz w przeciwnym kierunku wkroczyły na teren państwa słowackiego oddziały niemieckie w celu zdławienia słowackiego powstania narodowego. Wojska radzieckie wkroczyły do wsi 1 maja 1945 r.
Powojenne dzieje mieszkańców Świerczynowca związane są z zakładami przemysłowymi pobliskiej Czadcy („Tatran”, „Slovanka”). Znaczna część ludności wsi szukała pracy w czeskiej części Śląska Cieszyńskiego i jeszcze dziś, pomimo granicy słowacko-czeskiej, w dalszym ciągu pracuje w hucie w Trzyńcu, a nawet w kopalniach zagłębia karwińskiego.