Wkrótce po jego narodzinach komunistyczny rząd Tita ogłosił Jugosławię republiką, zadekretował konfiskatę majątku rodziny królewskiej i pozbawił ją obywatelstwa. Rodzina królewska musiała pozostać na wygnaniu. Wychowaniem wnuka zajęła się babka Aspasia Manos (1896–1972), matka królowej Aleksandry. Królewicza wysłano na naukę do Le Rosey, szwajcarskiej szkoły z internatem. Potem kontynuował studia w USA, w wojskowej Culver Academy w stanie Indiana i brytyjskich szkołach: Gordonstoun i .
W 1966 książę Aleksander wstąpił do Armii Brytyjskiej i służył tam do 1972, m.in. w RFN, na Bliskim Wschodzie i w Irlandii Północnej. W 1972 wziął abszyt w stopniu kapitana i poświęcił się działalności handlowej w sektorze bankowości.
Po upadku rządów Miloševicia w Jugosławii księciu Aleksandrowi II i jego rodzinie zezwolono na powrót i zwrócono dwa pałace w okolicach Belgradu, Pałac Królewski (Kraljevski Dvor) i Biały Pałac (Beli Dvor) w Dedinje, wybudowane z prywatnej szkatuły dziadka Aleksandra I w latach 20. i 30. XX wieku. Aleksander II Karadziordziewić jest popierany przez partię Vuka Draškovicia, która w dużej mierze składa się z monarchistów.
Odznaczony m.in. włoskim Orderem Annuncjaty.