Szybki rozwój Świdnicy oraz związane z tym potrzeby przewozowe poskutkowały wdrożeniem w 1959 roku 5 kolejnych autobusów San H-01 oraz uruchomieniem dalszych linii nr 3 ze Słotwiny do Kraszowic oraz 4 z ówczesnego placu Lenina (pl. św. Małgorzaty) do Pszenna. W 1960 roku uruchomiono linię nr 5 od Zakładów Wytwórczych Aparatury Precyzyjnej do ul. Okrężnej. Zajezdnię przeniesiono z alei Niepodległości na ul. Westerplatte (teraz mieści się tam Pogotowie Ratunkowe).
Świdnicka komunikacja miejska w 1968 roku obejmowała 8 linii na których kursowało 25 autobusów. Przewieziono wówczas ok. 4,3 mln pasażerów wykonując ok. 1 mln kilometrów. W 1969 roku siedzibę przedsiębiorstwa przeniesiono na ul. Mleczna Droga, gdzie były znacznie lepsze warunki techniczne. Tam otworzono własną stację paliw.
W latach siedemdziesiątych XX wieku komunikacja miejska w Świdnicy uległa reorganizacji. Związane było to z rozbudową Świdnicy a zwłaszcza Osiedla Młodych. Zrezygnowano wówczas z przejazdu ul. Komunardów (kłopotliwą ze względu na przejazd kolejowy który znacznie wydłużał czas przejazdu) a linie poprowadzono ul. Esperantystów i Łukasińskiego. Po wybudowaniu obwodnicy Świdnicy, linie miejskie 4,5,7 i 8 skierowano nową arterią.