Ponadto zdobył też brązowe medale w biegu na 10 m stylem klasycznym oraz w sztafecie 4 × 10 km.
W 1993 roku zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Falun. Tam jego najlepszym indywidualnym wynikiem było 17. miejsce w biegu na 10 km stylem klasycznym. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Thunder Bay zdobył swój pierwszy medal zajmując trzecie miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. Swoją kolekcję medali powiększył na mistrzostwach świata w Trondheim. Zdobył złoty medal na dystansie 50 km stylem klasycznym, srebrny medal w biegu pościgowym 10+15 km oraz brązowe w biegu na 10 km techniką klasyczną oraz w sztafecie. Największe sukcesy osiągnął jednak na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie zdobył złote medale na 30 km technika dowolną, 10 i 50 km techniką klasyczną oraz srebrny w biegu pościgowym 10+15 km, gdzie wyprzedził go jedynie Thomas Alsgaard z Norwegii.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1996/1997, kiedy to zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji biegów długodystansowych zdobył małą kryształową kulę. W sezonie 1998/1999 był trzeci zarówno w klasyfikacji generalnej jak i w klasyfikacji długodystansowej. Ponadto w sezonie 1997/1998 był drugi w klasyfikacji długodystansowej.