w 1930 nie uzyskał mandatu, startując z listy ukraińsko-białoruskiego bloku wyborczego), wiceprezes Ukraińskiej Reprezentacji Parlamentarnej.
We wrześniu 1930 uwięziony w twierdzy brzeskiej, po kilku tygodniach zwolniony bez procesu sądowego. Wraz z Wasylem Mudrym współautor polityki ugody polsko-ukraińskiej i porozumienia zawartego w 1935 z premierem Marianem Zyndram-Kościałkowskim.
Po wybuchu II wojny światowej sugerował polskim władzom wojskowym, aby uzbroiły członków stowarzyszenia Łuh w celu obrony przed potencjalnym atakiem wojsk sowieckichRoman Wysocki: W poszukiwaniu modelu narodowościowej reprezentacji. Sprawa udziału przedstawicieli ukraińskich w pracach Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1939–1945, w: Depozyt Niepodległości. Rada Narodowa Rzeczpospolitej Polskiej na uchodźstwie (1939–1991), wyd. Adam Marszałek, Toruń 2018, s. 97..
Po agresji ZSRR na Polskę aresztowany przez NKWD we Lwowie 27 września 1939, bezpośrednio po kapitulacji miasta, więziony na Łubiance.