Kostia, Franciszek Kotowski, Rudolf Matz, Piotr Mynarski, Justyn Sandauer, Marian Wasilewski, Roman Zatwarnicki, i konstruktor Józef Niespał) przyczynił się do powstania po II wojnie polskich szybowców i rozwoju sportu szybowcowego.
W 1948 r. został awansowany na stanowisko dyrektora Instytutu Szybownictwa (przemianowanego następnie na Szybowcowy Zakład Doświadczalny), które pełnił do 1977 r.
Przez dłuższy czas łączył pracę konstruktora z funkcją wykładowcy na AGH w Krakowie. Był inicjatorem powołania Liceum Lotniczego w Bielsku-Białej, prowadził tam zajęcia z młodzieżą. Był autorem publikacji książkowych. Współorganizował Centralną Szkołę Instruktorów Szybownictwa w Aleksandrowicach. Brał udział w pracach Ligi Lotniczej, Ligi Przyjaciół Żołnierza, Ligi Obrony Kraju oraz Aeroklubu PRL, zasiadał w Radzie i Komisji Szybowcowej APRL. Na forum Międzynarodowej Organizacji Naukowo-Technicznej Szybownictwa (OSTIV) propagował polską technikę szybowcową.
W 1952 r.